Dushi bida na Korsou #68

Men-o-men, wat een week was dit! Ik ging naar een congres met de Nederlandse premier Mark Rutte, brak de week door midden bij Santa Barbara Beach Resort en ontdekte weer een nieuw restaurant waar ik heerlijk heb gegeten. Maar het was niet alleen maar rozengeur en maneschijn deze week, want ik moest ook afscheid nemen van twee goede vriendinnetjes… En dat is ronduit STOM!

MAANDAG

De week begon ik op de Bon Bini for Business Summit in het Renaissance hotel. Dat congres was door Mark Rutte en de Curaçaose premier Eugene Rhuggenaath georganiseerd om Nederlandse ondernemers en investeerders te laten zien welke kansen er liggen op het eiland en om degenen die de kansen willen grijpen meteen in contact te brengen met de juiste mensen die hier iets voor hen kunnen betekenen. Ik ging er heen namens twee opdrachtgevers en moest er in totaal vijf items maken. Woehoe, lekker knallen!

Twee van die items waren voor Caribisch Netwerk en daarvoor trok ik gezellig samen op met Roelie. Direct na de opening van het congres, dat retevroeg begon (hallo blue monday!), maakten we al een eerste item. Live vanuit de Starbucks. En die middag gingen we weer op pad voor nog een tweede item dat we de volgende dag zouden af maken. Heerlijk om weer de deur uit te gaan, snel te werken en multimediaal bezig te zijn. Dát geef me energie!

DINSDAG

Voor het tweede item hadden we dinsdag nog een afspraak in Otrobanda. Rutte had maandagmiddag een wandeling door deze wijk gemaakt om met eigen ogen te zien hoe de ‘gettobuurt’ opleeft en in positieve zin ontwikkelt. Maar omdat we de minister-president zelf niet mochten spreken, en natuurlijk wel wat zinnigs wilden vertellen, interviewden we een aantal mensen die ieder op hun manier het verschil maken in de wijk. Eén van hen kon pas dinsdagochtend tijd voor ons maken, dus daar hadden we ons maar naar te schikken, haha.

We werkten het item meteen na dat laatste gesprek uit en vonden dat we daarna wel een pauze verdienden. Dus reden we naar Number Ten voor een koffietje en een courgettecake (ja, dat verzin ik ook niet zelf hoor mensen, maar het smaakte prima). Thuis werkte ik nog wat verder aan de andere artikelen die ik over de summit moest schrijven en ‘s avonds sprak ik met Britt af om wat te gaan eten bij De Heeren. Natúúrlijk nam ik daar weer de truffelpasta. Njammie!

WOENSDAG

Mijn enige vrije dag deze week besteedde ik woensdag bij het Santa Barbara Beach Resort samen met Britt en Joëlle. Het was Britt haar laatste dag op Curaçao, dus we hadden ons voorgenomen om lekker te genieten en alleen maar dingen te doen die we leuk vonden. Na een lekker dagje relaxen op het strand, zijn we gaan eten bij Serafina. We waren daar nog nooit geweest en Britt wilde het op de valreep nog even van haar lijstje strepen. Dat bleek een goede zet te zijn, want we hebben echt mega lekker gegeten. Ik ging voor de pasta met coquilles en scampi’s en die had echt precies de perfecte hoeveelheid kruiden en knoflook. Hmmm!

DONDERDAG

De volgende dag kon ik alweer vroeg uit de veren om Britt weg te brengen naar het vliegveld. En na 1,5 jaar zo intensief met elkaar om te gaan, is dat best wel effe slikken kan ik je vertellen. We hielden het bij het afscheid dan ook niet helemaal droog. En thuis begon ik nog een keer te blèren toen ik een kaartje en een cadeautje van haar vond in een tas met spullen die ze had meegegeven. Ze had speciaal een mok laten maken van een foto van ons aan de Handelskade en de tekst ‘Dushi fucking bida’. Dat is toch super lief?!

VRIJDAG

Vrijdag begon ik met een toffe afspraak in Brakkeput. De mede-eigenaresse van Aluma Sailing had me via Instagram uitgenodigd om eens kennis te maken en om te kijken of we in de toekomst misschien iets voor elkaar kunnen betekenen. Dat was niet alleen een zakelijk, maar eigenlijk ook gewoon een heel gezellig gesprek. En ik kreeg natuurlijk ook een rondleiding op de boot waarmee ze hun trips doen… Tot een paar weken geleden woonden ze daar nog in. Hoe gaaf is dat?

‘s Avonds moest ik weer aan het werk bij het Antilliaans Dagblad en dat is op vrijdag altijd een beetje feest, omdat we dan allemaal iets lekkers meebrengen. Een collega had Patatje Joppie-chips meegenomen en het was echt honderd jaar geleden dat ik dat had gegeten, omdat chips hier zo belachelijk duur is. Dat was dus extra genieten!

ZATERDAG

Zaterdag was ik niet zo fit doordat ik slecht had geslapen, dus bleef ik overdag thuis. Maar ‘s avonds moest ik toch echt de deur uit om te gaan feesten, omdat het Joëlle haar laatste dag was op het eiland. En dat konden we natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. We spraken eerst af bij Papagayo om daar wat te eten en zijn vervolgens naar Zanzibar gegaan om een drankje te doen. Het was niet eens zo heel druk, maar met de mensen die er waren was het wel heel gezellig.

In de loop van de nacht zijn we nog bij het casino beland. En ik zou jullie willen vertellen dat ik daar echt mega veel geld heb gewonnen, maar ik was er eigenlijk gewoon om te pinnen aangezien de automaat bij Zanzi stuk was. Ghehe.

ZONDAG

Zondag was ik gelukkig wat beter uitgeslapen, dus heb ik me overdag achter mijn laptop geparkeerd om nog wat deadlines te killen. Ik was gevraagd om drie stukken te schrijven over de Bon Bini for Business Summit voor het Curacao Magazine, een blad dat wordt uitgegeven door het Curaçaohuis (de vertegenwoordiging van Curaçao in Nederland) en die wilde ik graag nog voor het einde van de week afronden. Rianne komt namelijk dinsdag aan op Curaçao en ik wil dan zoveel mogelijk tijd vrij hebben om leuke dingen met haar te doen!

Rond 3 uur realiseerde ik me dat ik geen eten meer in huis had, dus besloot ik om even een soepje te gaan eten bij Saint Tropez als late lunch. Dat lukte nog precies voor ik weer naar de redactie moest om ervoor te zorgen dat iedereen vandaag weer een krant in de brievenbus heeft!

You may also like

1 reactie

Laat een reactie achter op Brigitte Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *